مُطَهِرّات ( پاك كننده‌ها ) « مسألهء 140 » يازده چيز نجاست را پاك مىكند و آنها را « مُطَهِرّات » مىگويند : اوّل : آب ، دوم : زمين ، سوم : آفتاب ، چهارم : استحاله ، پنجم : كم شدن دو سوم آب انگورى كه جوش آمده ، ششم : انتقال هفتم : اسلام ، هشتم : تبعيّت ، نهم : بر طرف شدن عين نجاست ، دهم : استبراء حيوان نجاستخوار ، يازدهم : غائب شدن مسلمان ؛ و احكام آنها به تفصيل در مسائل آينده گفته مىشود . 1 - آب « مسألهء 141 » آب با چهار شرط چيز نجس را پاك مىكند : اوّل : مطلق باشد ، پس آب مضاف مانند گلاب و عرقِ بيد ، چيز نجس را پاك نمىكند . دوم : پاك باشد . سوم : هنگام شستن چيز نجس آب مضاف نشود و بو يا رنگ يا مزهء آن به واسطهء نجاست تغيير نكند . چهارم : بعد از آب كشيدن چيز نجس ، عين نجاست در آن نباشد . پاك شدن چيز نجس با آب قليل ، شرطهاى ديگرى نيز دارد كه بعداً گفته مىشود . « مسألهء 142 » ظرف نجس را با آب قليل بايد سه مرتبه شست ، بلكه در آب كُر و جارى نيز احتياط سه مرتبه شستن است ، اگرچه يك مرتبه شستن در كُر و جارى كافى است ، ولى براى تطهير ظرفى كه سگ از آن ظرف آب يا چيز روان ديگرى خورده ، بايد مقدارى آب با خاك پاك مخلوط كنند - به حدّى كه از خاك بودن خارج نشود - و ظرف را با آن خاك‌مال كنند و بعد آن را با آب قليل دو مرتبه بشويند و احتياط واجب آن است كه اگر با آب كُر يا جارى نيز آن را مىشويند ، دو مرتبه بشويند و ظرفى را كه سگ ليسيده يا آب دهانش در آن ريخته شده ، بنابر احتياط واجب بايد ابتدا خاك‌مال كرد و سپس سه مرتبه با آب قليل و يا دو مرتبه با آب كر يا جارى شست . « مسألهء 143 » اگر دهانهء ظرفى كه سگ دهن زده تنگ باشد و نتوان آن را خاك‌مال كرد ، بايد مقدارى آب با خاك مخلوط كنند - به حدّى كه از خاك بودن خارج نشود - و آن را داخل ظرف بريزند و ظرف را به شدت حركت دهند تا خاك به تمام اطراف آن برسد .